Nëna Unike

Shkruan: Ëndronida SHALA

Leonora Syla, profesoreshë e Fizikës në qytetin e Pejës, është nënë shumë e përkushtuar për dy vajzat e saj. Edhe pse vajza e vogël e Leonorës, Arisa, lindi me sindromin Down, ajo prapë e konsideron veten si nëna më me fat në botë dhe me krenari i tregon çdokujt që vajza e saj ka një kromozom më tepër.

“Une jom nana ma e lumtur edhe ma me fat që mundet me ekzistu ndonjëherë,une Arisen teme e tregoj me krenari para të gjithë botës nuk hezitoj asnjëherë që ta shfaq atë si në rrjetet sociale si në rrugë kur dal kam dëshirë të gjithve me ju tregu se pavarsisht gjithçkaje fmija yt nuk mshefet bre e për çka veç pse e ka një kromozom ma tepër”-tha ajo me buzë në gaz.

Rasti Unik

Leonora pas momentit të lindjes hasi në disa vështirësi.Vajzën ia lanë vetëm për një moment dhe pastaj infermieret ia morën me arsyetimin se temperatura e saj ishte e ulët, për 24 orë ajo nuk pati asnjë lajm nga Arisa.

“Ti je një nanë unike dhe rasti yt është unik”- edi qet fjal ma ka thon doktoresha edhe e zbuta pak zemren se kesh ty e qu pesh krejt spitalin ty mos e dit pse po ma mshefin qiken.”-tha ajo.

“ Une kam 30 vite që punoj si doktoreshë edhe qeshtu veç te ti kom pa me lind fëmjën me nevoja të veçanta e me pranu e me dashtë menjëherë te asnjë nanë tjetër ska ndodhë kjo prandaj edhe jom friksu met tregu menjëherë për vajzën.”- Këto ishin fjalët që ia tha doktoresha Leonorës një ditë pas lindjes së vjazës.

Teksa po tregonte për fjalët që ia tha doktoresha, për një moment heshti, po kërkontë diçka në qantë, e nxori dhe e ndezi një cigare.

“Edi tha, edi që cigarja nuk m’i zgjedh problemet po për një moment pom doket që pom qetëson po ngat Arises teme nuk e ndezi kurrë se ajo ka pas probleme edhe me mushkritë me bronhit ma saktësisht.”

Filluan t’i dilnin lot nga sytë kur tregoi për një moment kur Arisa kishte qenë shumë e sëmurë dhe qëndroi 2 muaj në spital, 4 javë në intensive të pediatrisë dhe 4 të tjera në pulmologji; gjithashtu ajo u përballë edhe me mungesë të oksigjenit dhe hasi në shumë vështiresi deri sa e gjeti oksigjenin për vajzën pasi as spitali në Pejë e as QKUK në Prishtinë nuk kishin mundur t’ia siguronin oksigjenin

“As ktu e as n’Prishtinë nuk mujtën me ma gjet oksigjenin edhe pse e kishin ni depo me qeto po bash kur mu dasht nuk patën, menzi vëllau përmes një shoqate humanitare ma ka siguru.”-shtoi ajo.

Dhëmbi i parë

Momentin kur Arisës i doli dhëmbi i parë ajo e përshkruan si një moment shumë të bukur. Leonora ishte frikësuar se Arisa nuk do të kishte dhëmbë fare pasi në Qendrën kryesore për fëmijët me Sindromin Down që ndodhet në Novi Pazar i kishin thënë se ka persona që i kanë 34 vjeç e nuk iu kanë dalur dhëmbët.

“Arisa deri në 1 vjet e gjysmë nuk ka pasë dhëmbë, si sot e mbaj mend atë natë kur unë po bëhesha gati me dalë në darkë me disa kushërira të mijat edhe në dhomën tjetër Nevzati pra burri im po luante me të, veç kur për një moment ai po bërtet e po m’thotë urime Nora, Arises sapo i doli dhëmbi i parë. Aty kom fillu me qajt nga gëzimi prandaj edhe e anulova darkën edhe dola me familje me festu dhëmbin e parë të Arisës.”

Alea partnerja e saj në “krime”

Arisa se shpejti do t’i mbush 2 vjeç e si shembull për të mirë e për të keq e ka motrën e saj 4 vjeçare Alean, ajo pjesën më të madhe të ditës e kalon duke luajtur me motrën e saj e gjatë kohës që prindërit i kanë në punë për to kujdeset kujdestarja e tyre.

“Alea ka rezultu shumë pozitivisht te Arisa,ajo falë Aleas sot bën gjithçka deri mo edhe balet ka msu me kcy,une i thom Arisa bone spagen ajo e bon spagen qe quditesh,kur qan Alea ajo mërzitet nuk don hiç me pa ty qajt,Alea hyp mbi tavolina edhe kjo lyp me hyp mbi tavolina,Alea ulet me vizatu edhe kjo vizaton bashk me to,nuk edi osht ni urë e fortë që i lidh kto dyjat se une vet nuk kom pas motër e kto jon shumë me fat që e kanë njëra-tjetren.”- tha ajo

Arisa pavarsisht sindromit me të cilin ka lindur ajo është shembulli i një fëmije të pavarur pasi e ka shfaqur dëshirën që shumicën e aktiviteteve që i kryen gjatë ditës t’i kryej pa ndihmën e askujt.

“Arisa don me i bo krejt vet,don me u ushqy vet,jaknen e vesh vet,kpucat i vesh vet,ujin e pin vet deri sa së fundmi e ka shfaq dëshirën edhe dhëmbët me i la vet e une e kom pa që po ka dëshirë me qenë e pavarur edhe nuk po kom qef me ja kufizu këtë dëshirë nën mbikqyrjen teme po e lo me i kry të gjitha.”-tha Leonora.

Vizitat te lokopedia janë bërë pjesë e pandashme e jetës së Arises. Leonora kontrollet aty i sheh si shumë të rëndësishme edhe pse thotë se seancat janë të shtrenjta. Shumat aty sillen rreth 400-450 për 10 seanca ani pse vetë punët me financa i kanë mirë por për familjet e tjera me kushte më të dobëta financiare këto çmime janë shumë të larta.

Leonora gjithashtu e ka edhe një porosi për të gjithë prindërit të cilët e kanë rastin e ngjajshëm me të.

“Duhet ta pranojnë fëmijën mas pari, asnjëhere mos ta përbuzin se na jemi shtylla kryesore,në momentin kur e ka përkrahjen prej prindërve jam e sigurt qe ka me u përkrahë edhe prej rrethit ku jeton edhe ka me pasë një të ardhme shumë ma të mirë edhe asnjëherë në asnjë rast mos me u mshef ose me u anashkalu.”

Leonora është shembulli më i mirë se si nënat duhet t’i pranojnë e t’i tpërkrahin fëmijët e tyre ashtu siç janë, sepse në momentin kur ata nuk pranohen nga rrethi i tyre ata nuk do të pranohen as në publik.

Leni nje re